รีวิว Air Doll หัวใจลมไม่แล้งรัก | แอร์ดอลที่รัก เรื่องราวของ ตุ๊กตา ตัวหนึ่ง

เรื่องราวของ ตุ๊กตา ตัวหนึ่ง นาม โนโซมิ เธอที่มีหน้าที่ปลดเปลื้องความต้องการของชายผู้เปลี่ยวเหงาเท่านั้น แต่วันหนึ่ง เธอกลับมีชีวิตและจิตใจขึ้นมา หรือพูดให้ตรงประเด็น คือ “มีหัวใจ” ขึ้นมา ตุ๊กตา นั่นก็คือเธอขยับแขนขาได้ เดินไปไหนมาไหนได้ หายใจได้ (ทั้งที่ร่างกายมีแต่ลม) พูดได้ แต่เธอก็เหมือนเด็กคนหนึ่งที่เพิ่งได้มาเรียนรู้โลก ยังไม่รู้อะไรต่างๆ อีกมากมาย หากแต่ความมีหัวใจของเธอนี่แหละ ที่พาเธอไปพบรักกับผู้ชายอีกคน เขาเป็นหนุ่มพนักงานร้านเช่าดีวีดี

งานของผู้กำกับ Hirokazu Koreeda (ฮิโรซากุ โคเระเอดะ) ผู้มีเครดิตจากเรื่อง Nobody Knows (ให้ตายสิ จะเก็บแผ่นไปถึงไหน เมื่อไหร่จะเปิดดู) ผู้ชายคนนี้ท่าจะชอบตั้งชื่อหนังให้มี 2 คำเสียจริง — After Life, Air Doll, Nobody Knows, Still Walking

แม้หนังจะดูไม่มีความสมจริงอะไรเลยเกี่ยวกับตัวละคร เพราะตุ๊กตาบ้าอะไร อยู่ดีๆ ก็มีชีวิตพูดได้เดินได้ ทั้งๆ ที่ตัวเองเป็นยางที่เป่าลมไว้ข้างใน หากรั่วก็แฟบเคลื่อนไหวไม่ได้ แต่ดันหายใจได้(ซะงั้น) อีกอย่าง พอมีชีวิตจิตใจแล้ว แทนที่จะตุ๊กตาจริงๆ แสดง ก็ใช้คนแสดงแทน เห็นเนื้อหนังมังสาแบบ “คนชัดๆ” กันเต็มๆ เรียกได้ว่า ขัดกับหลักความจริงอย่างแรง แต่ชอบชะมัดฉากเปลือยๆ เนี่ย แถมมันยังเอาไปเชื่อมโยงกับปรัชญาสาระพัดที่จัดลงมาให้เสพ

หนังดำเนินเรื่องเรียบเรื่อยเนือยเนิบอย่างแบบฉบับหนังญี่ปุ่น ชนิดที่ถ้าไม่นอนมาพอเพียง หรือเหนื่อยจัดๆ แล้วเดินเข้ามาดู มีหลับเป็นแน่แท้

เมื่อหนังมีโทนเศร้าๆ เป็นดั่งแกนหลัก มันจึงไม่แปลกถ้าจะถูกนำเสนอด้วยการสอดแทรกแนวคิด ชายชราเอ่ยถึงความว่างเปล่าของมนุษย์บนโลกใบนี้ ขณะที่โนโซมิ สาวตุ๊กตายางก็อาจนึกถึงความว่างเปล่าภายในร่างของตนเอง ทุกคนต่างไม่เต็มไม่สมบูรณ์ในตัวเอง ต่างก็ต้องการการเติมเต็มจากคนอื่นเสมอ อีกจุดที่น่าสนใจ ก็คือ เรื่องของการเป็นตัวแทนของสิ่งอื่นคนอื่น เหมือนที่ตุ๊กตากลายเป็นตัวแทนของหญิงคนรักคนหนึ่ง

แต่ก็พบว่า ค่อนข้างมีบางจุดที่ไม่ค่อยจะเข้าใจ เหมือนเขาพยายามใส่ตัวละครบางตัวเข้ามาเพื่อสื่อสารอะไรบางอย่าง แต่มันคงลึกเกินกว่าคนอย่างเราจะเข้าใจสารนั้นได้โดยง่าย ฉากที่ดูสะเทือนใจสำหรับผม มีอยู่ 2 ฉาก หากแต่บอกตรงๆ ตรงนี้มิได้ ฉากหนึ่ง แสนอึดอัดกับความเงียบไร้ซึ่งเสียงดนตรีประกอบ มีเพียงลมหายใจฟืดฟาด กับอีกฉาก เรียกน้ำตาได้เป็นอย่างดี กับฉากในร้านอาหาร นี่เราไปซึ้งกับตุ๊กตาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

ทำไมกันนะ ผมถึงจดจำนางเอกผู้แสดงเป็นตุ๊กตามิได้ แบดูนา (‘The Host’, ‘Plum Blossom’) แต่ก็แปลกที่เขาเลือกนักแสดงเกาหลีแทนที่จะเป็นนักแสดงจากญี่ปุ่น น่าสนใจตรงคำโปรยในโปสเตอร์ของ ‘หัวใจลมไม่แล้งรัก’ …

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *